سلام دوست جونای خوبم

خوبین؟

دیدین منم دارم می رم

می دونم خیلی هاتون خوشحالم می شین

به جهنم که خوشحال می شین

اون هایی هم که ناناحن می شن،فدا بشوم من

می دونید دوستای خوبی پیدا کردم

چند نفر هم بیشتر نیستن

ولی همین تعداد هم بسه

این دو تا جمله رو شاید بالای 10 بار تو وبم نوشتم

هر کسی لیاقت داشتن اسم دوست رو نداره

و

یادمان باشد اگر خاطرمان تنها ماند....طلب عشق ز هر بی سر و پایی نکنیم

دیگه بسه دارم میرم جای این حرفا نیست

فقط یه نصیحت یه عنوان یه برادر یا یه آدم کوچکتر از خودتون

نت خیلی محیط کثیفیهزیاد در گیرش نشین

95 % نت،چه وبلاگ،چه توی چت،چه هر جای دیگه محیط ننگین و دروغینه،کثیفه

همین دیگه،دیگه چی بگم؟

من اصولا آدم قویی هستم تو نوشتن

یعنی قلمم تند و تیز می ره،ولی این بار اصلا  دستم نمی چرخه رو کیبورد

رفتن و بستن این وبلاگ برام خیلی سخته ولی دیگه اپ نمی کنم،به هیچ وجه

تا جایی که تونستم به هر کی به هر نحوی کمک کردم

قصد اذیت هیچ کسی رو نداشتم،با اینکه مطمین هستم که خیلی ها ازم ناناحن شدن

شرمنده ی همشون هستم ولی اخلاق هر کسی یه جوریه و دلیل نداره همه با هم سازگاری داشته باشن

از همه ی دوستایی که منو کمک کردن و یاری و این حرفا کمال بوس رو دارم

(همون کمال تشکر رو منظورمه)

اینم دوستای گلم:

1.اولی معلومه آبجی نارسیسا دیگه،خیلی گله،خیلی باشعور و با محبته،نمی دونم چه جوری ازش تعریف کنم،زبون قاصره،امید وارم همیشه در کنار شوشوی محترم و بچه هاش آروم زندگیشو کنه

2. روشنک جون 

3.دینای مهربون

4.مهران عزیز

5.پریسا و مامانی عاشق

6.سارینای آریایی

7.ول جون عزیز

8.تیده آ

9.شیوای عزیز

10. در آخرم حسین متال دوستم که مشوق اصلی من تو راه انداختن این وبلاگ بود

سایه جونم

خلاصه همه ی کسایی که اومدن و نظر دادن و تحمل کردن و این حرفا خیلی ممنون

البته تحمل کردین رو بیخود نوشتم چون کسی رو مجبور نکرده بودم بیاد

دوستون دارم البته اونایی رو که دوست داشتنی هستن رو

مدت دوستیمون کوتاه ولی پر خاطره بود

هر سرآغازی هم یه  The End داره دیگه

خیلی خوشحال شدم از این که تو این یه مدت خیلی چیزا ازتون یاد گرفتم

تو شادی ها  باهام شاد و توی غم ها همدمم بودین

دیگه کم کم زمزمه های خداحافظی